home recensies beelden opleiding contact

Voorlichter J. Bouwhuis, Stedelijk Museum Amsterdam

Enige tijd geleden presenteerde het Stedelijk Museum Amsterdam een tentoonstelling die was ingericht door Koningin Beatrix. Beeldhouwkunst nam daar een belangrijke plaats in. Behalve veel hedendaagse beelden had Hare Majesteit ook veel kleine sculpturen uit de jaren 50 gekozen, die de depots van het museum al tijden niet meer hadden verlaten. Je zag in de die werken hoe toentertijd in Nederland voorzichtig werd geëxperimenteerd met het brons. Een abstracte vormentaal deed zijn intrede, de sokkel onder het beeld verdween: meer en meer kwam het materiaal, de materiaalbehandeling, de ruimtelijkheid en de lichtbewerking, kortom de beeldhouwkunst zelf, centraal te staan. Maar dit gebeurde nog heel bescheiden: de door de koningin gekozen plastieken waren kleinschalig en hadden een liefdevolle ambachtelijke uitstraling, een kwaliteit die in de avantgardekunst van latere jaren verdween.

Iets van die zorgzame en liefdevolle, en tegelijkertijd experimentele sfeer die zo inherent is aan dat werk uit de vijftiger jaren vind je ook terug in de bronzen van Ank Borkent. Veelal zonder sokkel en met veel liefde voor het materiaal ontstaan. Haar werk is echter wereldser. Het verbeeldt de fasen van het -vrouwen- leven en abstracte begrippen als de liefde letterlijk, met behulp van de figuratie. Maar dat is logisch, want Borkent, opgegroeid in de jaren vijftig, is een beeldhouwster van deze tijd. Haar bescheiden sculpturen zijn in die zin moderner dan die van de keuze van de koningin. En bewijzen dat dat geen bezwaar hoeft te zijn.

 

Galerie De Witte Kamer

Ieder beeld van Ank Borkent - een moeder met kind, een te vroeg geboren baby, elkaar liefkozende paarden - straalt gevoel uit. Ook blijheid en luchtigheid worden verbeeld in een groepje vriendinnen of een toonladder van kinderen die ´do-re-mi´ zingen. Ank verbeeldt abstracte begrippen als tederheid, kwetsbaarheid en liefde door middel van de figuratie. Emoties brengt ze tot uitdrukking door het uitbeelden van plotseling houdingen die met deze emoties gepaard gaan. Haar fantasie in de vorm van een onverwacht element, geeft een nieuwe wending aan de emotionele lading van het beeld. Een beeld dat bijvoorbeeld verdriet uitbeeldt, wordt dan ineens wat luchtiger: weerspiegeling van het dualisme van het leven. Anks meest recente werk bestaat uit een serie maskers die verschillende uitdrukkingen vertonen en zo onze basisgevoelens weerspiegelen.